De kat

Vandaag werd hij opgenomen. Toen ik gisteren met het ziekenhuis belde waar hij verbleef, kon ik uit de gekregen informatie opmaken dat het geen ‘zorgzware patient’ betrof, maar een man die bij ons een korte opname nodig heeft, voor hij terug kan naar zijn eigen leefomgeving. 

Vlakbij de afslag Ikea bij Delft, kreeg hij een week geleden ineens klachten. Gruwelijk beroerd werd hij en alles wees op een herseninfarct. Zijn zus die naast hem zat, had het snel in het snotje. De auto werd aan de kant gezet en112 werd gebeld. De ambulance kwam en meneer werd pal tegenover de Ikea ingeladen en meegenomen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. 

Achterin de auto zat de moeder van de broer en zus, 85 jaar oud met op schoot hun hoogbejaarde terminale kat. Ze waren met z’n allen op weg naar de dierenarts om het bejaarde beestje in te laten slapen. 

Zus en moeder reden achter de ambulance aan naar het ziekenhuis, alwaar de zus heen en weer rende tussen de SEH en de moeder achterin de auto. Met nog steeds de bijna dode kat op schoot. Broer en zoon moest opgenomen worden, want de klachten bleken inderdaad een herseninfarct te zijn. 

Na een aantal uur konden zus en moeder naar huis. De dierenarts was inmiddels gesloten, zodat het doodvonnis voor de terminal kat werd uitgesteld. Een dag later is het beestje alsnog vredig ingeslapen, in het bijzijn van de zus en de moeder. De zoon was er niet bij, want die lag met een vers herseninfarct nog in het ziekenhuis. De crematie van de dode kat werd daarom uitgesteld.

Vandaag werd de broer opgenomen bij ons. Moeder van 85 en de zus waren present en begeleidden hem zijn eerste dag bij ons. Broer woont nog bij moeder in huis en het is belangrijk dat familie die dichtbij staat nauw betrokken is bij het revalidatieproces. 

Zus en moeder haalden hem op uit het ziekenhuis en brachten hem naar ons centrum. Met achterin de auto, de dode kat. Er was immers nog geen afscheid genomen door de zieke broer, dus de kat lag al bijna een week als kadaver te wachten tot broer zijn neus ook nog een keer in de vacht kon drukken. Vandaag was het zover. 

Aangekomen bij ons centrum, schuifelde de broer naar de kofferbak van de auto. Hij nam afscheid van het beestje en de kofferbak werd weer gesloten. Broer liep met moeder en zus naar de afdeling waar onze huishomo K zich over hem en zijn bizarre kattenverhaal ontfermde. 

De kat is vanmiddag in stilte gecremeerd.