Prolaps

  

Terwijl ik m’n fiets door de poort duw bij Lov’je krijg ik een appje van de zoon: ‘de tong van Marie is verschrikkelijk dik, het is echt niet om aan te zien’. Voor mij genoeg reden om met dezelfde rotgang terug naar huis te fietsen. Als ik niet veel later licht hijgend het huis binnendender en ik de hamster inspecteer, zie ik dat er inderdaad iets ernstig mis met Marie-Antoinette haar bekje. Er hangt een rose ‘iets’ uit haar bekje wat me per direct misselijk maakt. 

Huisdieren, enig hoor, maar het moet niets gaan mankeren, want dat kan nooit normaal bij mij. Mijn eerste hamster Wimpie heeft ooit een oogamputatie ondergaan, nadat ik hem in z’n kooi vond met een uit zijn schedel hangend linker oog. Hij overleefde de operatie onder volledige narcose en heeft nog een aardig poosje het leven geleefd, met zijn ene oog wat nog over was. Wimpie is een natuurlijke dood gestorven later. 

Mijn tweede hamster ‘Hammie’ heeft zich verhangen in z’n kooi. Ik weet nog steeds niet hoe Hammie dat geflikt heeft, maar hij deed het. Samen met de toenmalige echtgenoot heb ik hem begraven in de duinen. 

Robbie onze eerste hond heeft een spuitje gekregen, toen de kat zijn heup uit de kom had gewerkt. Dat kwam zo. Sjerril sprong van het schuurdakje, op de schutting, op de fiets, op de grond. Dáár ging het mis. De fiets viel om en kwam precíes op de heup van Robbie terecht. Krak zei de heup, terwijl hij de kom verliet en daarin nooit meer zou terugkeren. (Bij honden is dat anders dan bij mensen anders, want die kunnen eraan geopereerd worden.) We hebben Rob nog 24 uur thuis gehad om afscheid te nemen, voor we hem in de auto laadden -hij de ex nog eens stevig in z’n hand beet, van de pijn- en heel actief geeuthaniseerd werd bij de dierenarts. 

Jumpy, onze konijn. Stokoud was meneer toen hij op een middag met een dwarslaesie in z’n hok lag. Het betekende het einde van Jumpy.

Veel vogels hebben we gehad en voor zover ik me kan herinneren, geen akelige eindes mee gehad. Of ik heb dat gewoon verdrongen, kan ook.

Last but not least was daar 2,5 jaar geleden het noodlottig overlijden van mijn allerliefste huisdier ooit: Denzel. Wat een drama was dat zeg! Ik had net 4 weken de echtelijke woning verlaten toen hij op het zebrapad werd doodgereden, toen de ex hem ’s morgens uitliet. Kan ik nog vol van schieten. Denzeltje is gecremeerd en de helft van hem staat bij mij in de boekenkast. Boven de foto van papa en mama. Dat laatste is toeval trouwens.  Ik schud Denzel af en toe op zijn andere zij, want uitstrooien zie ik nog niet zitten. Raar eigenlijk. 

Marie-Antoinette is het eerste huisdier dat ik na de scheiding in huis haalde. Ze is nu 2,5 jaar en dat is echt heel erg stokoud voor een dwerghamster. Ik laad haar met kooi en al in m’n verhicle en rijd haar naar de dierenarts. Mijn hyperventilatie valt haar niet op als ze Marie aan een grondig onderzoek onderwerpt en haar diagnose stelt: haar wangzak hangt eruit! Een soort van prolaps dus, maar dan anders. Het is tenslotte niet haar baarmoeder die ze door haar kooi achter zich aan sleurt, maar haar wangzak. Het beste nieuws moet dan nog komen: er kan iets aan gedaan worden! PdH, eindelijk eens geen dramatisch plotseling afscheid van een huisdier! Ik verwijder mij discreet naar de wachtkamer, terwijl de dierenarts en de assistente (om Marie in bedwang te houden) de prolaps proberen op te heffen en de wangzak weer in die positie terug te manoeuvreren zoals dat bij de schepping ooit bedoeld was. Met m’n oren dicht om Marie niet te horen schreeuwen, loop ik door de wachtkamer tot de klus geklaard is. Na een minuut of 10 wordt Marie onder m’n neus geduwd en roep ik ‘ach Marie, je bent weer fonkelnieuw!’ De dierenarts draait Marie op haar zij en toont mij 2 hechtingen in haar wang. In principe kan ze weer jaren mee, ware het niet dat ze gezien haar leeftijd de meeste pinda’s wel op heeft, maar hier gaat ze dus niet direct aan dood. 

Marie gaf geen krimp tijdens het snij en terugduwwerk, een echte vrouw dus. De dierenarts vindt haar een schatje en dat is ze ook. Als ik afreken denk ik er maar niet aan dat ik voor dit half uurtje, makkelijk 2 splinternieuwe hamsters had kunnen aanschaffen. Marie kan er tenslotte ook niets aan doen, dat haar wangzakligamenten slapjes worden en ze net als zoveel andere vrouwen een prolaps had. 

Advertenties

9 thoughts on “Prolaps

  1. ohhh het is weer een heerlijk verhaal , ware het niet dat het einde enigszins triest is die Marie in de hemel zeg maar wel met mooie wangen , dat dan weer wel

    Like

  2. Zieke huisdieren, praat me er niet van. Ik had nog niet zo lang geleden een kat met een heuse neussonde in huis (wat overigens niet aan te raden is, beest werd helemaal gek van dat wiebelding).

    Like

Roept u maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s